چرا مطبوعات سربار ممنوع شد

چرا مطبوعات سربار توقیف شد؟

چرا رویداد فشار{0}} که قبلاً در مسابقات پاورلیفتینگ دیده می شد، اکنون به ندرت دیده می شود؟ مربی بدنسازی به من اجازه پرس ایستاده را نمی دهد و می گوید آسیب دیدگی آسان است. ممکن است این تمرین ممنوع شده باشد؟ اخیراً، بسیاری از علاقه‌مندان به تناسب اندام و تمرین‌کنندگان تمرینات قدرتی، سؤالاتی را در مورد ناپدید شدن «پرس بالای سر» (هل زدن) مطرح کرده‌اند و بحث‌ها در مورد اینکه چرا هل دادن ممنوع شده است همچنان در جامعه تناسب اندام افزایش یافته است. روزنامه‌نگاران از سازمان‌دهندگان رویدادهای پاورلیفتینگ، کارشناسان توانبخشی ورزشی و مربیان ارشد دیدن کردند تا تاریخچه توسعه و نکات بحث‌برانگیز جنبش فشار{3}}را بررسی کنند و دلایل ممنوعیت آن را کشف کنند.
یک از بازیگر کلیدی در رقابت تا ناپدید شدن: کل فرآیند ممنوعیت در میدان رقابت
به بیان دقیق، نامزدی در همه سناریوها به طور کامل ممنوع نیست، اما در واقع از رویدادهای رسمی مسابقات اصلی پاورلیفتینگ کناره گیری کرده است. یک مقام داخلی معرفی کرد که قبل از دهه 1970، مطبوعات (شامل پرس ایستاده و پرس نشسته) یکی از رویدادهای اصلی در مسابقات معتبر مانند فدراسیون بین المللی پاورلیفتینگ بود. این به عنوان یکی از چهار رویداد مهم همراه با اسکات، ددلیفت و پرس روی نیمکت شناخته می شد. ورزشکاران باید حرکت را با فشار دادن هالتر از شانه به بالای سر خود کامل می کردند و برنده با قدرت بالابر مشخص می شد.
با این حال، در سال 1972، فدراسیون بین‌المللی پاورلیفتینگ اعلام کرد که این توصیه از رویدادهای رسمی حذف می‌شود و از آن زمان، بیشتر رویدادهای مهم پاورلیفتینگ در سراسر جهان از آن پیروی کردند. دلیل اصلی این است که یکسان سازی استانداردهای حرکات دشوار است و اختلافات بر سر تصمیمات داوران مکرراً رخ می دهد. مسئول توضیح داد که تعریف نیروی اهرمی در حین رانش ها مبهم است - برخی از ورزشکاران از کمر خود برای دراز کردن عقب، پاهای خود برای خم شدن اندکی یا حتی پرش های خفیف برای کمک به تولید نیرو استفاده می کنند. اگرچه این نوع اهرم{5}}تمام بدن می‌تواند وزن بلند شده را افزایش دهد، اما در تضاد با هدف اصلی رویداد، یعنی جدا کردن قدرت اندام‌های فوقانی است. در آن زمان، در طول یک مسابقه، اغلب به دلیل قضاوت های متفاوت داوران در مورد استفاده از زور یا عدم استفاده، اختلاف ایجاد می شد. حتی بین بازیکنان و داوران نیز اختلافاتی پیش آمد و نتایج مسابقات زیر سوال رفت. برای اطمینان از عادلانه بودن مسابقات، در نهایت فدراسیون تصمیم به لغو این رویداد گرفت.
علاوه بر این، عدم ارزش سرگرمی رویداد نیز عامل مهمی است. این مسئول اظهار داشت: در مقایسه با اسکات، انقباض انفجاری عضلات و تاثیر بصری در حین ددلیفت و همچنین دامنه حرکتی کمتر در حرکات پرس و اینکه ورزشکاران اغلب حالت ثابتی برای تثبیت بدن خود دارند، سرعت مسابقه کندتر است. پیگیری سرگرمی های رقابتی نیز خروج آن از مسابقات را تسریع کرده است.
دو ممنوعیت پنهان در سالن های ورزشی: خطرات ایمنی به نگرانی اصلی تبدیل می شوند
اگرچه هل دادن صراحتاً در سالن های ورزشی ممنوع نیست، بسیاری از مربیان به طور فعال به مبتدیان یا گروه های خاصی از افراد توصیه می کنند که از انجام این تمرین خودداری کنند و یک ممنوعیت نامرئی ایجاد کنند. هر هفته دانش آموزانی هستند که می خواهند پرس دمبل را تمرین کنند. با این حال، مربی ابتدا وضعیت جسمانی شاگرد را ارزیابی می کند. اکثر مردم استفاده از پرس دمبل نشسته را به جای پرس دمبل ایستاده توصیه می کنند و حتی برخی مستقیماً توصیه می کنند فعلاً آن را تمرین نکنید. یک مربی ارشد تناسب اندام صراحتاً اعتراف کرد که خطرات ایمنی مهم ترین ملاحظات است.
از منظر ساختار فیزیولوژیکی، متخصصان توانبخشی ورزشی تجزیه و تحلیل می کنند که هنگام انجام پرس نیمکتی ایستاده، وزن هالتر در اندام فوقانی متمرکز می شود، در حالی که بدن نیاز به حفظ تعادل از طریق ستون فقرات، مفاصل شانه و گروه های عضلانی مرکزی دارد. اگر استحکام هسته ضعیف باشد یا دامنه حرکتی مفصل شانه کافی نباشد، ایجاد اکستنشن خلفی بیش از حد کمر آسان است و خطر بیرون زدگی دیسک بین مهره ای کمر را افزایش می دهد. در عین حال، در حین پرس، مفصل شانه در وضعیت ناپایدار ابداکشن و چرخش خارجی قرار دارد و گروه عضلانی روتاتور کاف تحت نیروی متمرکز قرار دارد. هنگامی که حرکت استاندارد نباشد، به احتمال زیاد باعث ایجاد مشکلاتی مانند آسیب روتاتور کاف و سندرم برخورد آکرومیال می شود.
او مثالی زد و گفت که سال گذشته یک جوان 25 ساله علاقه مند به تناسب اندام را تحت درمان قرار داده است که به دلیل تلاش کورکورانه پرس ایستاده 100 کیلوگرمی بدون گرم کردن مناسب و با هسته ناپایدار، دچار پیچ خوردگی حاد در ناحیه کمر و پارگی جزئی در ناحیه چرخاننده تاندون شده است. سه ماه تمرین توانبخشی طول کشید تا توانایی ورزشی عادی خود را به دست آورد. این نوع مورد، به خصوص برای مبتدیان، موردی مجزا نیست. بدون تسلط بر الگوی صحیح تمرین و ایجاد قدرت اولیه، تلاش کورکورانه برای بلند کردن وزنه نسبت به انجام تمریناتی مانند اسکات و پرس روی نیمکت، خطر آسیب بسیار بیشتری دارد.
علاوه بر این، سازگاری تجهیزات نیز محبوبیت توصیه در سالن های ورزشی را محدود می کند. طراحی طول و وزن هالتر در اکثر باشگاه ها بیشتر برای اسکات و پرس نیمکت مناسب است. با این حال، پرس الزامات بالاتری برای تعادل و فاصله گرفتن هالتر دارد و به قفسه های پرس مخصوص برای کمک نیاز دارد. برخی از ورزشگاه‌های کوچک و متوسط-به منظور صرفه‌جویی در فضا، پیکربندی تجهیزات مربوط به کشش-را کاهش می‌دهند که به‌طور غیرمستقیم منجر به به حاشیه رانده شدن این تمرین می‌شود.
سه بحث و نقطه عطف: نامزدی کاملاً غیرممکن نیست. تنظیم علمی کلید است
معقول نیست که با یک چوب فشار را-به بالا بکشیم. هنوز هم یک حرکت موثر برای افزایش قدرت شانه و قدرت انفجاری اندام فوقانی است. نکته کلیدی در نحوه تمرین آن نهفته است نه اینکه آیا می توان آن را تمرین کرد. کارشناسان تاکید می‌کنند که این ممنوعیت نامیده می‌شود به جای خود حرکت‌ها، روش‌های غیرعلمی را هدف قرار می‌دهد. وی خاطرنشان کرد: تا زمانی که تنظیمات زیر انجام شود، حرکت نامزدی می تواند با فرض حفظ ایمنی انجام شود:
1. اولویت بندی تغییرات ایمن: افراد مبتدی یا کسانی که مفاصل شانه حساس دارند می توانند پرس های هالتر ایستاده را با پرس های دمبل نشسته و پرس های آرنولد (چرخش بازوها قبل از پرس) جایگزین کنند. نشستن می تواند فشار روی کمر را کاهش دهد و انعطاف پذیری دمبل نیز می تواند فشار روی مفصل شانه را کاهش دهد.
2. استانداردهای حرکتی را به شدت کنترل کنید: در طول تمرین، هسته را سفت نگه دارید، کمر را خنثی نگه دارید و از کشش بیش از حد به عقب خودداری کنید. در طول فرآیند بلند کردن هالتر، سرعت یکنواخت را حفظ کنید و از تاب خوردن شدید خودداری کنید. هنگام پایین آوردن، آن را به آرامی کنترل کنید تا از نیروی مداوم روی عضلات اطمینان حاصل کنید.
3. در گرم کردن و کنترل شدت کار خوب انجام دهید: قبل از تمرین، عضلات روتاتور کاف و هسته مرکزی را از طریق کشش پویا (مانند چرخش بازو و چرخش مهره‌های سینه‌ای) فعال کنید. وزن اولیه باید بتواند 12 تا 15 حرکت استاندارد را کامل کند و هر افزایش وزن نباید از 5 درصد وزن فعلی تجاوز کند.
4. ارزیابی هدفمند شرایط فیزیکی: افرادی که سابقه آسیب های قدیمی ستون فقرات کمری یا آسیب های مفصل شانه دارند باید توسط یک درمانگر توانبخشی یا مربی ارزیابی شوند تا مشخص شود که آیا برای پرس سینه ای مناسب هستند یا خیر. در صورت لزوم، تمرین تطبیقی ​​را می توان با استفاده از نوارهای مقاومتی و دمبل های سبک انجام داد.
در زمینه تمرینات قدرتی حرفه ای، توصیه به طور کامل ناپدید نشده است. کارشناسان معرفی می‌کنند که در سال‌های اخیر، برخی از مسابقات پاورلیفتینگ و مسابقات بدنسازی کلاسیک در قالب رویدادهای نمایشی یا رویدادهای اضافی بازگشته‌اند. این رویدادها بیشتر به استانداردسازی حرکات و کیفیت جامع ورزشکاران توجه بیشتری می کنند تا صرفاً دنبال کردن وزنه، که همچنین مسیر جدیدی را برای ارث بردن حرکت فشار{2}}بالا فراهم می کند.
ماهیت بحث بر سر این ممنوعیت، بحث تعادل بین ایمنی و کارایی ورزش است. کارشناسان نتیجه می‌گیرند که چه تنظیم آیتم‌های رویداد یا پیشنهادات پنهان برای سالن‌های ورزشی، هسته اصلی کاهش خطرات و افزایش ارزش ورزش است. امروزه، با توسعه علوم ورزشی، مربیان بیشتری شروع به جایگزینی-منع-براساس همه- با تنظیمات شخصی می‌کنند و به حرکت پرس اجازه می‌دهد ارزش تمرینی خود را در محدوده ایمن اعمال کند. این نیز به یک عالم کوچک از تحول صنعت تناسب اندام از دنبال کردن وزن به آموزش علمی تبدیل می شود.http://MACHINE GYM